رواية الخدامه والبيه الفصل الثاني بقلم نوران هشام

البارت الثاني من روايه (الخدامه والبيه)
بقلم/نوران هشام
اول لما وريث فتح الباب والكل اتجمع لقوا حياه نايمه وهيا بتعيط وبتص*رخ وكان واضح انها بتشوف كاب*وس 
حياه بعياط:لا لا ابعد متجربش يا ماما يا بابا متسبونيش وفجأه صحت بسرعه وهيا بتعيط جامد وضامه نفسها 
وريث انصدم من منظرها وايه الكاب*وس اللى يخليها بالمنظر ديه قرب منها :ح حياه انتى كويسه
صفاء:انتى كويسه يا بنتى
حياه بتعيط 
صفاء بهدوء:اطلع برا يا وربث ويالا يا تيا انتى وجوزك وروحوا ناموا وانا هفضل معاها
وريث بص عليها وهيا صعبانه عليه من منظرها ده وطلع
صفاء قربت من حياه: مالك يا حبيبتى ايه اللى حصل وقعدت على السرير جمبها






حياه:ش ش شوفت كاب*وس وح"ش جوى
صفاء بهدوء:طب احكهولى يا بتى واحكيلى عنك
حياه بعياط:انا ليا ابن عم اسمه عصام بيحبى وعايز يتجوزى غصب وانا مش بحبه لانه شما"م وعمى ومرات عمى وبنتهم خادونى من بعد اما ابويا وامى مات"وا وهما اللى موتو"هم علشان ابويا كان تاجر فى السوج وكنا مبسوطين عن عمى وعياله انا شوفتهم بعنيا وهما بيحطوا س*م ليهم فى الاكل بس خوفت منهم الا يجتل*ونى لانى كنت سعتها طفله عندى١٠سنين خدونى معاهم فى البيت غصب وشغلونى خدامه عندهم من وانا طفله لحد وبجا عندى ١٥سنه وعصام ده بجا يبوصلى نظرة وحش"ه وانا كنت بخاف وفى مرة روحت جولت لعمى عمى ضر*بنى جامد فى اليوم ديه لحد اما اغمى عليا ومردوش يودونى المستشفى ولا يجبولى دكتور حتا









 وفضلت على الحال ديه لحد النهارده وكان عمى عايز يجوزنى ليه بالعافيه ولما حولتله لا ابنك شما"م ضر*بنى بالجلم سعتها فكرت انى اهر"ب لحد اما ظهر جدامى وريث بيه على الطريج وقالى اركبى واللى حصل اهه الكاب*وس اللى حلمته شوفته كان بيغت*صبنى فيه وعمال يعذ*بنى فيه هو وعمى ومراته ونسمه بنتهم بتبص عليا بشما"ته وشوفت مشهد مو*ت ابويا وامى وانفتحت فى العياط
صفاء كانت دمعت من هذه المسكينه كيف لها ان تتحمل كل هذا العذا*ب خادتها فى حضنها وفضلت تطبطب عليها لحد اما نامت غطتها كويس وقفلت النور وطلعت من الاوضه كل ديه ووريث بيراقبهم بصمت وحزن على حياه جدا ودخل اوضته ونام على السرير وهو بيفكر فى حياه لحد اما نام
--------------------------------------
فى الصباح
الكل كان متجمع على السفرة ماعدا حياه
صفاء لثناء:ثناء يا ثناء
ثناء:ايوه يا صفاء هانم
صفاء:روحى صحى حياه
ثناء:حاضر طلعت وخبطت على باب حياه
حياه فتحت الباب لاقتها ثناء:ايوه
ثناء:صفاء هانم بتقولك يالا علشان تفطرى
حياه بكسوف:لا شكرا مش عاوزة
ثناء لاحظت كسوفها: متجلجيش صفاء هانم كويسه وكريمه جدا حتى وريث بيه كده
حياه: بس
ثناء:صديجنى والله بس البسى ديه الاول صفاء هانم ادتهولى
حياه:طيب ودخلت تلبس الاول وبعدين نزلت
حياه كانت لابسه عبايه سودة وطرحه سودة وحطاها على وشها وكان شكلها جميل جدا
نزلت 
صفاء بابتسامه:صباح الخير يا حياه
حياه بادلتها الابتسامه:صباح الخير يا صفاء ها..
صفاء:لا لا لا اسمى ماما اسمى ايه
حياه بدموع:م ما ما
صفاء ابتسمت :يالا علشان تاكلى
حياه ابتسمت وقعدت جمبها كل ديه ووريث بيبص عليها
حياه بصت بسرعه كده عليه لاقته بيبصولها اتكسفت:الحمد لله وقامت
وريث:اجعدى انتى لسه مكلتيش
حياه:لا والله كلت 
وريث بحده:انا جولت كلمه يبجى خلاص
حياه قعدت غصب 
حياه: صح انا لو هجعد هنا هشتغل خدامه
الجميع:اييييه يعنى ايه
حياه بهدوء:انا مجدرش اجعد هنا غير لما يكون فى رابط بينا
لو كده يبجى مش هجعد وهمشى
وريث:ايييه العبط اللى انتى بتجوليه ديه خدامه ايه 
حياه:وريث بيه هشتغل خدامه يأما همشى ومش هجعد هنا
وريث بغضب:لاااااااا
حياه:يبجى ماليش مكان هنا وكانت جايه تقوم
وريث بغضب:خلاص اجعدى وهشغلك خدامه 
حياه بهدوء: شكرا وقامت طلعت اوضتها
صفاء:واضح ان دماغها ناشفه
تيا:فعلا
زين:وريث يالا علشان نروح المصنع
وريث بغضب من تلك العنيدة بس مثل الهدوء:يالا ومشوا
صفاء:بجولك يا بت يا تيا الواد وريث دهه هيحب البت حياه
تيا كانت بتاكل زورت:ايه ايييه ياما الكلام اللى انتى بتجوليه ديه
صفاء:ماله يا بت بطنى البت جمرين مش جمر واحد
تيا:ياما انا مجولتش انها وحشه بس تمارا بت اختك كنتى وعداها انها لما ترجع من امريكا هتتجوز وريث
صفاء افتكرت وقالت بصدمه:يلهويييي تمارا جايه النهاردة وبعدين 








تيا:ياما انتى عارفه ان وريث مش بيحب تمارا بسبب دلع خالتى فيها والمسخ*رة اللى هيا بتلبسها ديه ووريث بيحب الحرمه المحترمه مش تجوليلى تمارا
صفاء بتوتر:والعمل يا تبا وريث ميعرفش انى جيلا لتمارا انه يتجوزها والعمل
تيا بخبث:هجولك.......
صفاء بصدمه:يلهوييي البت ممكن تجيلها جل"طه فيها
تيا:ياما بجا الخطه ديه اللى لازم تحصل وكمان انا متأكده ان وريث وحياه هيحبوا بعض حتى لو تمارا حاولت تبعدهم
صفاء بتوتر:فعلا
---------------------------
فى المطار
بتنزل بنت من الطيارة كانت لابسه توب ابيض مبين بطنها وبنطلون جينز ضيق وجزمه بكعب عالي ونضاره
تمارا بابتسامه: مجتش تخودنى يا وريث بس مش مشكله ياااااه اخيرا هشوفك وحشتنى اوى وركبت عربيتها متجهه الى الصعيد 
انتظروا البارت التالت من روايه (الخدامه والبيه)
بقلم/نوران هشام
التفاعل مش حلو ولو فضل وحش مش هكتب تانى


تحميلات

أختر ما تريد:

تعليقات
ليست هناك تعليقات
إرسال تعليق